20160510_1836323

Linzensalade met balsamicotomaatjes uit de oven & gorgonzola

De Ottolenghi-hype is wel zo’n beetje voorbij, las ik laatst ergens. Waar zijn kookboeken Plenty en Plenty More niet aan te slepen waren, valt de verkoop van het nieuwe NOPI tegen. En toeval of niet, ik zie NOPI inderdaad al een paar weken schijnbaar onaangeroerd op de kookboekentafel liggen bij m’n plaatselijke bieb.
Zelf ben ik ook nog niet in de verleiding gekomen het boek mee te nemen. Misschien is het een kwestie van verzadiging: Yotam Ottolenghi voorziet je in zijn vorige kookboeken al van zo’n berg heerlijke, maar gecompliceerde recepten, dat je voorlopig vooral denkt OK IK SNAP HET DIT WAS GENOEG LAAT ME MAAR EVEN. I don’t need more of his recipes, I’ve already got plenty, zeg maar – om er even een flauwe woordgrap in te gooien.

20160412_191914

Ontheiligde salade Niçoise (maar eigenlijk gewoon beter)

20160412_191914
Tonijn in blik is net kattenvoer, vinden jullie niet? Vooruit, op de juiste manier verwerkt in Goed Voedsel valt het nog wel te eten, maar ik ga niet voor m’n plezier zo’n blikje leeglepelen. (Sylvia Witteman schreef ooit een geweldige column over tonijnstukken in blik op WATER ipv olie – de horror.)

Vooruit, een tonijnsteak op z’n tijd vind ik ontzettend lekker. Maar omdat sommige soorten zo overbevist zijn dat ze dreigen uit te sterven, probeer ik over het algemeen tonijn op m’n bord te vermijden.

Maar ja, dan vraagt je lief om salade Niçoise. Daar moet toch tonijn in?

IMAG2406

Even bijkomen-salade voor levensgenieters

Ik kwam terug van een weekend op Texel met familie. Het was augustus, al een paar dagen bloedheet en ik had er een lange reis opzitten. In plaats van een diepvriespizza de oven in te schuiven (daar was het veel te warm voor, en bovendien had ik borden vol heerlijk voedsel gehad in de afgelopen dagen) maakte ik deze eenvoudige salade. Lekker fris!

witlofsalade

Witlofsalade met appel, amandelen en rozijnen

Ik ben vast niet de enige van wie witlof niet het favoriete maaltje is. Bij de gedachte aan zo’n bitter tot snot gekookt prutje bij het avondeten lopen de rillingen over mijn rug, en er moet wel héél veel ham en kaas overheen gaan voor ik de variant uit de oven te eten vind. Toch besloot ik…