Gnocchi met blauwe kaassaus, walnoten en salie

Gnocchi met blauwe kaassaus, walnoten en salie

Hoi, long time no see!

O jongens, het was op veel fronten een heerlijke zomer. Ik deed en at zo veel dingen dat de tijd/rust om op te schrijven wat dan allemaal, ontbrak.

Dat geeft natuurlijk niet, want vandaag heb ik weer een heel lekker recept voor jullie. Zes jaar geleden zocht ik vriendinnetje Eva op in het zuidelijkste puntje van Spanje en daar aten we werkelijk de lekkerste gnocchi met blauwe kaas-roomsaus-walnoten van de wereld.

Ik probeerde het nog wel eens na te maken, maar zo lekker als daar was het nooit.
Tot gisteren!

Zoete aardappelpannekoekjes van Eline en Joep

Zoeteaardappelpannekoekjes van Eline en Joep

Zo veel lekker gegeten, zo weinig gelegenheid om erover te bloggen! Tja, m’n “elke week een recept”-richtlijn heb ik afgelopen maand gruwelijk verwaarloosd. Nu had ik met mijn ongeluk een goed excuus – blogjes tikken met een hand ging zo langzaam dat ik het liever niet te veel deed.

Gelukkig gaat het nu stukken beter. Wat voedsel betreft had dat ongeluk trouwens ook zo zo’n beperkingen, maar die bleken uiteindelijk juist nieuwe mogelijkheden te zijn. Door de klap op mijn kaak kon ik alleen vloeibaar en zacht voedsel eten. Bovendien kon ik niet zelf koken met een arm in het gips. Samen resulteerde dat erin dat mijn lieve vrienden aan de slag gingen in m’n keuken met nieuwe recepten.

20160510_1836323

Linzensalade met balsamicotomaatjes uit de oven & gorgonzola

De Ottolenghi-hype is wel zo’n beetje voorbij, las ik laatst ergens. Waar zijn kookboeken Plenty en Plenty More niet aan te slepen waren, valt de verkoop van het nieuwe NOPI tegen. En toeval of niet, ik zie NOPI inderdaad al een paar weken schijnbaar onaangeroerd op de kookboekentafel liggen bij m’n plaatselijke bieb.
Zelf ben ik ook nog niet in de verleiding gekomen het boek mee te nemen. Misschien is het een kwestie van verzadiging: Yotam Ottolenghi voorziet je in zijn vorige kookboeken al van zo’n berg heerlijke, maar gecompliceerde recepten, dat je voorlopig vooral denkt OK IK SNAP HET DIT WAS GENOEG LAAT ME MAAR EVEN. I don’t need more of his recipes, I’ve already got plenty, zeg maar – om er even een flauwe woordgrap in te gooien.

20160411_193531[1]

De lekkerste lasagne met courgette en zachte geitenkaas

Gemiddeld één keer per jaar heb ik een onverklaarbare craving naar pakjes&zakjesvoer. Burrito’s bijvoorbeeld, die maakte mijn stiefvader vroeger altijd. Of lasagnette; dat aten we echt nóóit dus ik heb geen idee waar die hunkering vandaan komt. Plots heb ik dan zin in dat specifieke sausje-met-smaakversterkers, het perfect gefabriceerde smakenpalet van suikers-vetten-eiwit, het gemak waarmee je zo’n maaltijd-zonder-extremen naar binnen hapt. Gelukkig gebeurt dat dus maar één keer per jaar. De rest van de tijd maak ik gewoon lekker zelf lasagne.